durgun

hava durgun
yaprak kimildamiyor
penceremin perdesi buz kesmis
kendini birakip aheste salinamiyor
saclarim yanagimin yolunu unutmus
acik kalmis kitabimin sayfalari sereserpe uyuyor

aklim durgun
oncesi aklima inan gelmiyor
ne giyerdim ne yerdim ne severdim
nerdeydim ben
buraya nasil geldim
bellegim kendi tarihimi yazmiyor

kalbim durgun
nabzim sanki atmiyor
ellerim soguk
tenim usuyor
kanim uyusuk
heyecanlarim korkularim sevinclerim yuregimin yolunu unutmus
hic birsey sasirtmiyor
hersey olagan olmus
bu siradanlik beni boguyor

umudum durgun
yarinim kapimin onunde
calmadan iceri girmeyi bekliyor
hayallerim beni unutmus
yapmak istediklerim sanki ardina bakmadan benden kaciyor

uykum durgun
carsafim bile kirismiyor
yorganim ustumden kaymiyor
ruyalarim yolumu unutmus
sabahlarim bana yarim agizla gunaydin diyor

zamanim durgun
bir anim gecmek bilmiyor
akrebim yelkovanimi izlemiyor
kadranlarim rakamlari unutmus
gunum gecemden ayrilmiyor

dilim durgun
dudaklarim durgun
sesim kelimelerimi unutmus
konusmalarim sesimi unutmus
en derinim bitecek az kaldi diyor..