dusundum oylesine

dusundum
yurusek seninle ustumuze yapraklar duserken
ayazi icime isleyen bir sehirde
kentin her seferinde soguk ruzgarlar estirmisken yuregimde
sozune inansam senin
bir lafina kanip dussem yollara
bana bakabilmen icin bir kez de olsa
sersem kendimi gozlerinin onune
tipki ayagimin altina serili kuru yapraklar gibi
ama onlarin aksine
cit cikmasa benden
yurusek oyle sessizce
sari hisirtilarin sarkisi esliginde
ususem sokulsam sana usulca
bir milimi asabilmek icin aramizdaki
okyanusu asan minik bir serce gibi
var gucumle debelensem icimde
ciglik cigliga benligim
sen duyacaksin diye daha da urkse
soguk havanin tenimi yakislari yetmezmis gibi
korkularimin alevleri bassa yanaklarima bir de
aldirmasan sen bendeki bu karmasaya
kabul etsen beni
varligin isitsa sol yanimi
guc alsam senden bir sonraki adimlarim icin
sonbahara girmis bahcemde
yeseren bir tek sen olsan
sarmasik gibi yayilsan bedenime
ilkbahari animsatsan..

dusundum oylesine..

ve bitirdi..

Yazdığın her yeni "şeyi" okuduğumda sarılmak geliyor sana içimden. Böyle elimi omzuna atıp, "boşver arkadaşım bunlar bizi insan yapan şeyler" içerikli bir konuşmaya başlayarak bir süre yürümek geliyor.

ve ekledi

Seve seve ölmek gibi birşey bu. anlıyorum sanırım. Anlattığın acılar o derece yoğun ki, içindeki ve sonundaki yıkıma ulaşırken sanki dünya sana karşı hiç pişmanlık duymamış gibi..
gozlerim birer kursun kirpiklerimin namlusu yuzune... diye başlayan şey var ya, hiç bir şey diyemiyorum. o bir "şey" çünkü...
O böyle bir saniyelik bakışın bin yıl yaşanmışlığa bedel olması gibi bir "şey".

duydugum en guzel tanim..

Senin yazdıklarını okumak keşif gibi birşey. Aslında bulacağın şey hakkında az çok fikir sahibi olup da hedefe ulaştığın vakit, izlediğin yolun ve hedefin kendisinin de aslında bambaşka olduğunu görmek gibi birşey.

bir de "tanimlayamadim" dedi ya ustune.. guldum icten bir tebessumle..

bana dair

baslayinca susmuyor icim.. yerli yersiz anlatiyorum zaman zaman, birileri dinliyor, dinler gibi yapiyor.. bi yerden sonra onlara soyledigimden daha fazlasini kendime anlatir buluyorum sesimi.. icimdeki hesaplasma bitmiyor.. dusunmek neden boylesine yoruyor?
dusuncelerimin oznesi de yok ustelik.. gizli ozneleri var.. edatlari, zamirleri var ama oznesi yok.. sorularimin yanitlari henuz olmadigi gibi.. aklimin, daha da acisi hayal gucumun bir siniri yok.. hayal gucunden kastim yaraticilik degil.. aksine o kadar kisirim ki.. o kadar uzanmiyor ki elim yeni olan bir seylere.. kesfedilmemisi bulmak degil adimlarimin yonu aksine ustune basip gectigimi yeniden kesfetmek.. bundandir yerimde sayisim.. bundandir iplerimi kopartip goge savrulamayisim..
su olsa bu olsalarla da harcamiyorum omrumu.. uzun vadeli hesaplarimi kapatali cok oldu.. gunluk faizli hayal repolarina yatiriyorum umutlarimi artik.. gecelik kazanclarim olursa, basim yastiga o an icin rahat konuyorsa, uyku en buyuk kazancim oluyor..
ha bir de gozyaslarim icin fon actirdim.. likit fon.. orada biriktiriyorum onlari da.. neden aktiklarini bilmesem de, nerede toplandiklarini biliyorum icimde.. sanki bosa akmamis oluyorlar boylece.. kendimi kandiriyorum..
olsun.. (bu kelimeyi de banka kasasina mi koysam, calisinir bir gun diye korkuyorum.. tek servetim, kabullenmisligim)
gordunuz iste, ben komik olamiyorum.. nesem huznumun esaretinden kurtulursa gorunuyor size.. tutsak oldugunu bilen bir sevinc ne kadar gulumsetebilirse.. su yasadiklarima gulebiliyor o da sadece.. onlar da komik degil oysa ki.. gulunecek ne varsa??
mutsuz degilim, depresif hic degilim, hayat cok boktan olmeyi arzuluyor hic hic degilim.. aksine nefes alabilmek icin hepinizden cok cabaliyorum belki de.. cunku cabalamam gerekiyor, bircogunuz gibi hava bedava degil benim icin.. yine de futursuzca tuketiyorum nefesimi.. uzagimda yakinimda farketmeksizin, bir cift soze ihtiyac duydugunu hissettigim herkese.. benden beklemeseler bile.. kimin kimden bir sey bekleyecek hali kaldi ki??
yagmur yagiyor ustume.. hatirladim buraya gelmeden onceki zamanlarimi.. icimi yikamaya gidiyorum o yagmurlarda demistim.. doldu doldu bosaldi icimden yagmurlar geldim geleli.. beni cogaltti ama temizleyemedi..olsun.. bir an olsun "cok" olmak da guzeldi..
bedenimin sinirlarini asmaya cabaladikca ruhum, hayat aksine ayaklarin yere basmali dedikce, bu ikilem olduruyor beni.. bu duzen bastan ikiye boluyor benligi.. benimki kac parca, artik saymiyorum..
dert dedigin kavram herkes icin farkli farkli.. sahip olan, hep olmayani ariyor.. fakir parayi, mutsuz aski, yalniz birini, evli gercek aski, hapisteki ozgurlugu, ozgur baglanmayi, hasta sifasini, saglikli huzuru..bitmiyor, arsizligimizin sonu gelmiyor.. oysa ki su cabalarin tek bir anlami var bana gore.. yasam dedigin seye bir anlam yukleme..
oysa ki, cevabi icinde gizli bir cumle bu.. yasam dedigin seye bir anlam yukleme!! bosa ugrasirsin, yanilirsin.. suprizlerini kabul et acilariyla birlikte.. sorgulama, sadece kabullen..

ey sen yukaridaki, madem ki her yolun sonunda bu tabelayi cikartacaktin karsima, neden beni yollara dusmeye tesne bir ruhla bu dunyaya yolladin??
madem susturacaktin, neden asi yarattin??

keske guzel seyler yazabilseydim.. keske icimdeki renkler mavi, yesil sari olsaydi, pembelere morlara siginsaydim.. renksizligimin tek aykirisi kan kirmizisi olmasaydi..
sahip oldugum tek renk beni soldurmasaydi..

ne istediniz benden? yoksa ben mi sundum kendimi size futursuzca? alin dedim, parcalayin benligimi; lime lime edin, geriye birakmayin bir tek zerremi.. saldirin ruhuma, saplayin hancerlerinizi, ayirin benligimi bedenimden.. alin hislerimi sokun kalbimden.. bildigim tum sevgiler katilim olsun.. zevkleri salin ustume ac kurtlar gibi, izim en kuytu koselerde bile bulunsun.. neredesiniz siz? dusuncelerimde yarattigim bir girdap, icine duseli cok olmus bir dipsiz kuyu, yillardir icinde yasadigim bir serap? kimsiniz? ben yerde suruklenirken ardimdan izlerimi silen siz misiniz? uzanip tutmaya calistigim eller mi beni nefessiz birakan? aklimin sesini bastiramayan sozlerinizle ne isiniz var hayatimda? ne isiniz var yanibasimda? ne istiyorsunuz benden? ne gormem gerekiyor daha? ne soylemem gerek size? susuyorum iste, yetmez mi??

gozlerim birer kursun
kirpiklerimin namlusu yuzune donuk
gozyaslarima sinmis barut kokusu
gozkapaklarim tetikte
vurdum vuracagim seni
karanliga ben gomulecegim sen yere dusunce
failin olacagim mechulun oldugum gibi
gormeyecegim bir daha seni de kendimi de
matemlere burunecek bildigim tum renkler
animsamayacagim bir daha seni de kendimi de
kacacagim, nefes nefese kalacagim
ne yone donsen karsinda duracagim
gormeyeceksin beni baktiginda
korkma
ben de goremem seni
bakmayi unuttu artik gozlerim senden yana..

yokum

yokum cunku yoruldum.. aklimin karmasasindan, kulagima doldurdugunuz seslerin kaypakligindan, zamanli zamansiz calinan sarkilardan yoruldum.. sek sek oynarken cizgilere basmaktan, aynada kendimi aramaktan, cocuklugumu masallarinizda kaybetmekten yoruldum.. herkesin bir tarafa kosusturmasindan, saga sola carpa carpa yurumeyi ilerlemek sanmasindan,
anlamsizca kacip kovalanmaktan yoruldum.. uzanan ellerin canimi yakmasindan, en guzel kelimelerin suslu makyajindan, bir yudum aldigimda kadehimin zehirle dolmasindan yoruldum..
gidiyorum musadenizle..