bir sehri terketmek

hayatimizin donum noktalarinda yaptigimiz seydir.. cocuklugunu, ilk askini, ilk arkadaslarini, hatta ailenin yarisini birakip sadece zihninde fotograflarla cikip gidersin gun gelir dogdugun sehirden.. canindan bir diger parcanin yasadigi baska bir sehre.. adeta yeni bir ulkedir o sehir eger cok buyukse.. kendini buyumus zannettigin, dunya ayaklarinin altina serili zannettigin o yaslarinda toylugunu alir senin.. sonra ansizin bir ruzgar cikar.. bir bakmissin savrulmussun yine bi baska sehire.. egitim alacaksindir.. ama bogar orasi seni.. yasayamazsin, nefes alamazsin.. donersin yine ikinci duragina.. istedigin odur cunku.. bu yedi tepeli sehirde nefes alabiliyorum ancak dersin.. yillar yillar kovalar, yuzune belli belirsiz cizgiler konar, gozlerinde artik farkli isiltilar, kalbimde 7 kat yabanci sevdalar, huzunler, zaferler yasar gidersin.. sonra bir gun biri gelir.. tamam dersin.. asik oldugum sehirde buldum askimi.. yasayacagim burda onunla bir omur.. ama masallardaki gibi degildir hayat.. bir bakmissin ki kaf daginin ardina kacirilmis mutluluklarin.. aynada mat bir gozbebegi gorursun.. sehrin yedi tepesi ustune cokmustur sanki.. oysa sen nice sehirleri gozden cikarmistin onlar icin.. ne oldu?? koskocaman bir hictir elinde olan.. sehir seni yormustur zaten.. sevdiginin yoklugunu sehrine siginarak gidermeye calisirsin.. ama son donemlerinde karsindaki adami taniyamadigin gibi sehrin de yabancilasmistir sana.. anlarsin ki vakit artik gitmek vaktidir.. iki buyuk askin ugruna gozden cikardigin sehirler sana artik gel demektedir.. valizini doldurursun biraz umut, biraz hayal kirikligi, icinde sevdigin adi yazili bir kalp parcasi ve bolca korkuyla, yol alacagin gunu beklersin.. yeni asklara yelken aciyorum dersin, tanimadigin bir vucutla sevisirken kesfetmek nasil zevkliyse oyle olacak yollarinda yurumek dersin.. bir yanin inanir, bir yanin umursamaz.. ama rotan coktan degismistir.. biliyorsun ki kalsan bile artik ne bu sehir senin, ne de sen artik sehrinsindir..