deniz kenarindaki kucuk kiza

sayfalarim birer birer kopuyor benden
cildim eskimis yazilarim silinmis
kenar bosluklarimda ufak tefek notlar
anlayamadigim artik
belli ki bir zamanlar benim icin onemli imis
kimbilir belki senin icin de..
guluyorum yuzumde buruk bir ifade
nerelerdeyim??
bakiyorum kendime
ufuk cizgisinde gorunmuyorum
kulaklarim duymuyor ayak seslerimi nicedir
kendimde de degilim oysa ki
kaybolduguma emin olacagim neredeyse
halbuki tanidik bu yollar
bin kere gecmis olmaliyim
gokkusagini izleyip iki yani agacli bir yoldan gidiliyor kus sesleri esliginde
sonrasi bir duzluk
agaclar fisildiyor bir seyler ama anlamiyorsun
kulaklarina baska seslerin uguldamasi hakim
kalbin deli gibi atiyor
e oraya kadar kosmus yorulmussun
duzluk bir anlamsiz geliyor oysa ki
kabullenmek istemesen de
az ileride bir patika
gideyim diyorsun elinden tutuyorsun
ellerin bos ellerin soguk
yagmur basliyor az ileride
ciseliyor gozlerinden tek tuk
yolun sonu gelmek bilmiyor
aksam cokuyor yuregine
kuslar coktan susmus, agaclar suclu suclu bakiyor biraz da mahcup
hava soguyor usuyorsun
atesin sonmus coktan icinde
kalbin durmus yeni farkediyorsun
sen nefesini tutmussun
ve iste korkulan oluyor
yapayalniz buluyorsun kendini kuytu koselerde

sonrasi??

biri gecsin diye beklemek
her onune gelene "kendime nasil geri gidebilecegimi soyler misiniz lutfen?" diye yol sormalar
iyice kayboluyorsun..

oyun bu kucugum..

bir zamanlar bir sahilde cakiltaslarinin uzerinde oynadigindan cok farkli
gulumseyip hatta utanip yuzunu ellerinle kapadigin zamanlarindan cok uzak
daha cetrefil
dustugun zaman kaldirildigin anlari umursamiyor bu yeni zamanlar
dizlerin kanayinca cani aciyan biri yok etrafinda artik

oyun bu kucugum

kurallarini ogretemedim ben sana
ozur dilerim
ama yenilirsek birlikte yenilecegiz
sen oyun disi kaldiginda
ben oynamaya devam etmeyecegim

soz..