kahretsin ki boyleyim
farzet ki oldu bir sey
icimde bir yer ciz etti ya
kanatirim kendimi kimseye gerek yok
deserim icimi ben icim acidiysa
bilirim ki yolunda gitmeyen birseyler var
igneden yataklara yatirmisim yuregimi yine pamuklara sarmak yerine
baktim kanim durmuyor
sokerim ben kalbimi yerinden
sokarim cebime ya da tutarim elimde
gorsunler
saklamadim ki hic icimdeyken bile
kanim sizar parmaklarimin arasindan bulasir belki ustune
utanmam ben
baktim ki sen solduruyorsun beni gunden gune
olduruyorsun
giderim ben son gucumle senden uzaga
gorme yere dustugumu sen bir daha kalkmamacasina
hala anlamadin mi??
ben yakar yikarim kendimi kimseye birakmam
sanma ki sen beni uzdun
ne canimi yaktin ne de beni yikabildin
bicme kendine paye
failim benim
katil ruhluyum ben
baska sevdalara konsaydi yuregim
ilk ates eden yine ben olurdum
hala anlamadin mi??
oynamak mumkun degil benimle
uzerime saldigin acilar gecer gider icimden
barindirmam ben onlari
seni barindirmadigim gibi kalbimde
hala anlamadin mi??
kalem dusmez benim
kendi elimle atese veririm onu ben
ya da sectigim komutana teslim ederim yine kendi ellerimle
ama o da yakmak yakmak isterse
bu duzen boyle surup gider
hala anlamadin mi?
bakmam ben gozyasina
kendi gozlerim irmak olup cagladiginda
arinirim ben o gurul gurul akan suda
hala anlamadin mi?
senin hesaplarindan arda kalan ben olmam
formullerin bana uymaz
senin bildigin rakamlar benim degerimi tasimaz
hala anlamadin mi?