gunduz duslerimin alacakaranliginda buldum seni
ya da buldum sandim
bir gece yarisi bicak gibi beynime saplanan adin
sonra kosarcasina sana attigim adimlarim
inanmazken artik olana bitene
tuketirken kendimi gun be gun
kullerimi savururken kavak yellerimde
adini anmaktan korktugum her ne varsa
getirdin bana bir aksamustu
yuzune yayilmis gulumsenin golgesinde
soluklandi acilarim
icime sigmaz oldu
uzerini ortup bastirdim sandigim her sey
gunduz duslerimin orta yerinde
ansizin adimi soylemenle uyandim
onumde bir hayal gibi serili sen
kesfedilmeyi bekleyen bir kayip kita ben
masallarin sonu olmali mi hep sevgili
insan her dusunden mutlaka uyanmali mi
yastigimda gozyaslarimi bulacagim sabahlara
illa ki kavusmali mi??
sessizligin olduruyor beni
kimbilir belki artik sorular sormamali..
seni fazla yormamali..
kacmali, saklanmali..
ortadan kaybolmali..
sen ufukta yitip gitmeden..
