dusundum
yurusek seninle ustumuze yapraklar duserken
ayazi icime isleyen bir sehirde
kentin her seferinde soguk ruzgarlar estirmisken yuregimde
sozune inansam senin
bir lafina kanip dussem yollara
bana bakabilmen icin bir kez de olsa
sersem kendimi gozlerinin onune
tipki ayagimin altina serili kuru yapraklar gibi
ama onlarin aksine
cit cikmasa benden
yurusek oyle sessizce
sari hisirtilarin sarkisi esliginde
ususem sokulsam sana usulca
bir milimi asabilmek icin aramizdaki
okyanusu asan minik bir serce gibi
var gucumle debelensem icimde
ciglik cigliga benligim
sen duyacaksin diye daha da urkse
soguk havanin tenimi yakislari yetmezmis gibi
korkularimin alevleri bassa yanaklarima bir de
aldirmasan sen bendeki bu karmasaya
kabul etsen beni
varligin isitsa sol yanimi
guc alsam senden bir sonraki adimlarim icin
sonbahara girmis bahcemde
yeseren bir tek sen olsan
sarmasik gibi yayilsan bedenime
ilkbahari animsatsan..
dusundum oylesine..